Lawa.
Jakie mamy rodzaje lawy?
Lawa wydobywająca się z wulkanu osiąga temperaturę 100° C i może spływać po zboczach z prędkością ponad 165 m/s. Im dalej od krateru, tym jej ruch jest wolniejszy, a temperatura niższa. Wyróżnia się dwa rodzaje lawy, których nazwy pochodzą z języka hawajskiego. Lawa zwana „pahoehoe” zastyga w postaci gęsto pofałdowanej skorupy, przypominającej grube liny, pod którą nadal trwa ruch. Drugi typ, zwany „aa”, tworzy nieregularne nagromadzenia bloków o szorstkiej powierzchni. Erupcje nie wszystkich wulkanów mają taki sam przebieg. Decyduje o tym rodzaj gazów i ilość pary wodnej zawartej w magmie. Zdarza się, że kolejne erupcje tego samego wulkanu mają różny przebieg. Aktywność wulkanów hawajskich (i innych, tzw. wulkanów tarczowych) ma bardzo spokojny charakter. Rozpalona lawa wydobywająca się z krateru jest ruchliwa i rzadka. Rozlewa się swobodnie. Gazy uwięzione w magmie mogą niekiedy wysoko wyrzucać fontanny ciekłej lawy. Tak zachowują się na przykład wulkany Mauna Loa i Kilauea, dlatego ten rodzaj erupcji nazwano typem hawajskim. Erupcję typu Stromboli cechują gwałtowne, ciągle powtarzające się eksplozje, podczas których zostaje wyrzucona zakrzepnięta, rozżarzona do czerwoności lawa w postaci bomb wulkanicznych. Opadają one w postaci gradu niewielkich kamieni u podnóża wulkanu. Nazwa tego typu erupcji pochodzi od ciągle czynnego wulkanu Stromboli we Włoszech.